Met Makiri Mual (doing justice to emotions, EFM) en Desirée van den Broek dook ik afgelopen week in (negatieve) teamdynamieken, en hoe je daar vanuit de hechtingstheorie naar kunt kijken.
Want zelfs wanneer een team van buiten goed lijkt te presteren, hoor je bij de fameuze koffie-automaat vaak een ander verhaal. Over onuitgesproken irritaties en gedrag waar mensen stress van krijgen.
Gedrag komt ergens vandaan
Wat we ons onvoldoende realiseren is dat gedrag, en zéker gedrag onder spanning, niet uit de lucht komt vallen. Het komt ergens vandaan. En vrijwel altijd begint gedrag bij (tromgeroffel) emoties.
In team-settings worden die emoties meestal aangestuurd door de behoefte aan erkenning, waardering of veiligheid. Met als diepste onderliggende vraag: ben jij er eigenlijk wel voor mij?
Een lemniscaat van emotie en gedrag
Emoties sturen gedrag. Dat gedrag raakt de ander. En daar ontstaat weer emotie. Voor je het weet zit je samen in een patroon. De lemniscaat maakt dat mooi zichtbaar.
Emotie → gedrag → emotie → gedrag.
Zeker in teams kan dat rommelig worden. Omdat het niet meer tussen twee mensen speelt, maar een patroon zich kan vermenigvuldigen.
De kern van het probleem
En daar ligt wat mij betreft de kern: we blijven vaak praten over gedrag (dat we zien, en afkeuren), en gaan daar dan afspraken over maken. Maar vraag jezelf eens af: hoe vaak heb je dat duurzaam zien werken?
Beweging ontstaat als we durven kijken naar wat er ónder gedrag ligt. En emoties spelen daarin een grotere rol dan we, zeker in zakelijke setting, willen erkennen.
Herken je dit, of speelt er iets vergelijkbaars in jouw organisatie of team? Een kort gesprek is vaak genoeg om te bepalen wat passend is. Neem contact op →