Meneer Glasl beschrijft hoe conflicten in drie fasen escaleren via zijn fameuze escalatie-ladder. Eerst is er een probleem: je bent het oneens, maar je zoekt nog samen naar een oplossing. Daarna wordt de ander het probleem: het gaat niet meer om wat er gebeurde, maar om wie iemand is. In de laatste fase moet de ander vooral verliezen, ook als je daar zelf schade van hebt. Samen de afgrond in.

Van “die ene mail” naar de persoon

Wanneer “altijd” en “nooit” terugkomen in hoe iemand over een collega praat, is dat een duidelijk signaal. Het gaat dan namelijk niet meer over dat “ene overleg” of “die ene mail”, maar over de persoon 'on the receiving end'. Zolang die relatie beschadigd is, heeft praten over de inhoud weinig zin.

Je ziet wat je verwacht

Dit gebeurt dus niet omdat mensen onredelijk zijn. Zo werkt ons brein gewoon, we noemen het “selectieve waarneming”. Dit mankement in onze psyche zorgt ervoor dat je vooral ziet wat je al verwacht. Heb je eenmaal besloten dat je collega nooit empathisch is, dan vallen de attente momenten je dus ook niet meer op. (Ik hoor je nu denken, okay dit is misschien waar bij anderen, maar niet bij hem of haar!) Well, think twice.

Negatieve attributie doet vervolgens de rest. Vervelend gedrag verklaar je uit karakter (“zo is 'ie nou eenmaal”). Is er trouwens wél een keer gedrag dat je waardeert, dan verklaar je dat uit toeval of berekening (“hij mot vast iets van me”). Geen speld tussen te krijgen.

Waarom het beeld blijft staan

Het grootste probleem, is dat terugkomen op een beeld dat je gemaakt hebt, ontzettend lastig is. Dat betekent namelijk; toegeven dat je ernaast zat en toegeven dat je iemand tekort hebt gedaan. Dat doen we liever niet. Dus houden we het negatieve beeld liever in stand; en zo wordt “altijd”, vanzelf a self-fulfilling prophecy.

Een kleine uitnodiging

Een kleine uitnodiging op deze zondagmiddag. Let deze week eens op wanneer je in absoluten over een ander praat. “Altijd. Nooit. Iedereen. Niemand.” Vraag je eens af: is dit echt zo? Of is dit het verhaal dat ik mezelf ben gaan vertellen?

Want wie “altijd” zegt, heeft de deur naar een ander perspectief volledig dichtgezet.

Speelt er iets in jouw organisatie of team waar een gesprek bij zou helpen? Een kort telefoontje is vaak genoeg om te bepalen wat passend is. Neem contact op →